Damian Misiek, Dariusz Michalski
praktycy w zakresie zarządzania ryzykiem

Podejmowanie ryzyka jest nieodłącznym elementem działalności biznesowej. Przedsiębiorstwo powinno dążyć do podnoszenia efektywności i zwiększenia kontroli nad kreowaniem swoich wyników operacyjnych. Skuteczne zarządzanie czynnikami ryzyka, potencjalnie kreującymi negatywne odchylenia od planów, w pewnych przypadkach wręcz decyduje o zachowaniu ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa. Pojawia się pytanie, gdzie wpierw należy zacząć wdrażać zarządzanie ryzykiem, w jakim wymiarze, a nawet jakie działania podjąć, aby zrealizować ten cel.

Aby przyczyny te uwiarygodnić, analizie zostanie poddane studium przypadków z wcześniejszych artykułów opublikowanych na łamach magazynu „Controlling i Zarządzanie”. Następnie z wykorzystaniem uzyskanych danych empirycznych najpierw za pomocą metody FEPA zostanie przeprowadzona analiza wadliwości procesów oraz zaproponowane konkretne reakcje na zidentyfikowane ryzyka, a następnie metodą ETA zostanie zbadana skuteczność zaproponowanych reakcji na ryzyko.

Analiza FEPA dla przedsiębiorstwa transportowego

Metoda analizy wadliwości procesów (FEPA) jest postrzegana jako jeden z efektywnych sposobów identyfikacji ryzyka finansowego realizowanych procesów. Jej celem jest identyfikacja zdarzeń zakłócających realizację procesów oraz przypisanie do nich instrumentów reakcji na ryzyko oraz odpowiedzialności za ryzyko. Metoda analizy wadliwości procesów rozpoczyna się od identyfikacji potencjalnych zdarzeń mogących zaburzyć prawidłowe działanie organizacji i spełnienie jej zamierzonych celów. Podstawą identyfikacji tych zdarzeń są zazwyczaj wieloletnie doświadczenie pracowników oraz znane przypadki z działalności przedsiębiorstw tej samej branży. Uwzględnia się również możliwe do zaistnienia sytuacje niemające jeszcze miejsca, ale mogące doprowadzić przedsiębiorstwo do niewykonania planów.

Potencjalne zdarzenia powinny być uporządkowane zgodnie z kolejnością realizacji procesów. Następnym krokiem jest określenie dla każdego zdarzenia inicjującego indywidualnej dotkliwości (ilościowo), czyli skutków wystąpienia zakłóceń, a następnie indywidualnej ważności (jakościowo) dla przedsiębiorstwa przy uwzględnieniu wpływu zdarzenia na realizację jego celów. Dzięki takiemu uporządkowaniu można skoncentrować się na zdarzeniach najbardziej zagrażających przedsiębiorstwu transportowemu i podjąć odpowiednie kroki pozwalające na prawidłową reakcję na ryzyko. Później należy wskazać przyczyny zakłóceń (zdarzeń inicjujących). Dla tych zakłóceń indywidualnie przypisuje się prawdopodobieństwo wystąpienia oraz trudność wykrycia. Ostatnim etapem FEPA jest określenie działań będących sposobami zapobiegania skutkom ryzyka finansowego, czyli tzw. reakcji na ryzyko, i wyznaczenie podmiotów będących odpowiedzialnymi za przebieg zdarzenia.

Pełna treść artykułu została opublikowana w numerze 6/2017 magazynu Controlling i Zarządzanie…

Zajrzyj również do naszego Archiwum. Znajdziesz w nim pełen spis treści numeru 6/2017.